บทความ

กลับมาอีกครั้งของนโยบาย "เรียนฟรี เรียนฟรีมีงานทำ เรียนได้ทุกที่ทุกเวลา" เป็นคำกล่าวที่เราคุ้นเคยกัน แต่ "การศึกษา" ก็ยังไม่ใช่ประเด็นชูขึ้นมาเป็นนโยบายหลักหรือเร่งด่วน ดังนั้น อนาคตของประเทศจะแย่ย่ำ หากการศึกษาไม่ได้รับการปฏิรูปอย่างจริงจัง และคนในสังคมทำได้เพียงแต่ "บ่น" เรื่องการศึกษาคุณภาพต่ำ

วันนี้ เศรษฐกิจไทยเผชิญกับความท้าทายในหลายด้าน หนึ่งในนั้นคือ “Job Mismatch” หรือปรากฏการณ์ความไม่สอดคล้องระหว่างการศึกษากับอาชีพ (Job Mismatch) ในตลาดแรงงาน

เมื่อหลักสูตรแกนกลางปี 51 ไม่ตอบโจทย์ หลักสูตรใหม่จึงเป็นทางออกในการพัฒนาเด็ก โรงเรียนแม่คือวิทยาในเชียงใหม่ แสดงให้เห็นผลลัพท์ที่ดี มีทั้งเด็กสนุกและเด็กเก่ง ด้วยการพัฒนาหลักสูตรสมรรถนะ จากพรบ.นวัตกรรมพื้นที่การศึกษา ไม่ต้องรอปฏิรูปใหญ่โต เพียงแต่ทุกฝ่ายต้องปรับเปลี่ยน ทั้งครูและผู้ปกครอง

เพศวิถีศึกษา เป็นหนึ่งในวิชาสำคัญตามพรบ.การป้องกันและแก้ปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น ที่หวังว่าจะมีการบรรจุเป็นวิชาในโรงเรียน แต่ผ่านไปเกือบ 10 ปี ความพยายามแก้ปัญหา "ท้องไม่พร้อม"ในสังคมไทยผ่านหลักสูตรในโรงเรียนไปไม่ถึงไห เมื่อศธ.นำไปไว้ในวิชาสุขศึกษา ขณะเดียวกันก็ไม่ได้รับความร่วมมือจากหน่วยงานอื่น

หากประเทศไทยมีการลุงทุนในการดูแลเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยได้ดี จะสามารถลดต้นทุนทางสังคมได้มากขึ้น แต่ระบบการศึกษาไทยกลับละเลยให้ความสำคัญกับการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัย เพราะกฎหมายมีช่องโหว่ นำไปสู่ความเหลื่อมล้ำของเด็กไม่อาจเข้าถึงการศึกษาในชั้นระดับปฐมวัย

นิด้าโพลชี้คนไทยกังวล ปัญหาความเท่าเทียม และคุณภาพการศึกษา ขณะที่เด็กไทยน่าเป็นห่วงเข้าถึงการศึกษาคุณภาพดียาก ค่าใช้จ่ายสูง-ไกลบ้าน และหวังว่ารัฐบาลจะพัฒนาคุณภาพการศึกษา แต่คนไทยบางส่วนสิ้นหวัง เชื่อต้องพึ่งพาตัวเอง