ชญาดา จิรกิตติถาวร

โครงการแลนด์บริดจ์ ที่รัฐบาลประกาศเดินหน้าโครงการตั้งแต่เริ่มต้นบริหารประเทศ กำลังกลายเป็นประเด็นถกเถียง เนื่องจากโครงการนี้ได้ยุติไปแล้วตั้งแต่สมัยรัฐบาลที่แล้ว เนื่องจากผลการศึกษาระบุว่าไม่มีความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ แต่กลับมาผลักดันอีกครั้งในรัฐบาลเพื่อไทย

มารู้จักกับแนวคิด “การออกแบบกลไก (Mechanism Design)” เป็นเครื่องมือที่นำมาใช้ออกแบบกลไกหรือวิธีการเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่สังคมตกลงกันหรือผู้กำหนดต้องดำเนินการ ยึดเป้าหมายมากกว่าวิธีการ โดยผู้มีส่วนได้เสียยอมรับและเชื่อมั่น

ภาคประชาสังคมเสนอรัฐบาลจัดการกับผู้ก่อมลพิษรายใหญ่ และผ่านกฎหมายการรายงานและเปิดเผยข้อมูลการปล่อยและ เคลื่อนย้ายสารมลพิษ (PRTR)

แลนด์บริดจ์ จากกระดาษแผ่นเดียว พร้อมลายเส้นเป็นลายมือขยุกขยุย ที่ดูคล้ายแผนที่ประเทศไทย ของนายเศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรีของไทย ที่ไปโรดโชว์กับนักลงทุนระหว่างการเยือนจีน โครงการแลนด์บริดจ์ก็ได้รับการ "ฟื้นชีพ" ขึ้นมาอีกครั้ง

มลพิษทางอากาศที่เกิดจากโรงงานอุตสาหกรรม เป็นปัญหาที่สามารถแก้ไขได้ มูลนิธิบูรณะนิเวศ นำบทเรียนความสำเร็วใจการแก้ปัญหามลพิษในภาคอุตสาหกรรม จาก 3 ประเทศ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น และสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่เป็นตัวอย่างของความพยายามแก้ปัญหาได้จนสำเร็จ

"30 บาทรักษาทุกที่" เริ่มแล้วตั้งแต่วันที่ 7 ม.ค. 2567 นำร่องใน 4 จังหวัด คือ แพร่ ร้อยเอ็ด เพชรบุรี และนราธิวาส นอกจากโรงพยาบาลของรัฐ ยังสามารถเลือกรับบริการได้ผ่านสถานพยาบาลเอกชนที่ขึ้นทะเบียน

เมื่อรัฐบาล “เศรษฐา ทวีสิน” ยกระดับความสำคัญของการแก้ไขปัญหา ฝุ่น PM 2.5 ด้วยการประกาศให้การแก้ไขมลภาวะทางอากาศเป็น “วาระแห่งชาติ”

หลังจากกระทรวงสาธารณสุข ประกาศมาตรการระยะเวลาเร่งด่วน หรือ Quick Win 100 วัน ที่มีหลายมาตรการเริ่มดำเนินการแล้ว โดยเฉพาะ "30 บาทรักษาทุกที่ด้วยบัตรประชาชนใบเดียว ใน 4 จังหวัด ก็เตรียมขับเคลื่อน "Mid-Year Success" ในไตรมาส 2 ช่วง ม.ค. - มี.ค.

มลพิษทางอากาศที่ปล่อยจากภาคอุตสาหกรรม คือ สารที่เกิดจากการใช้เชื้อเพลิง ประกอบไปด้วยก๊าซ ฝุ่นละออง ควันดำ โลหะหนัก สารอินทรีย์ระเหยง่าย และสารไดออกซิน เป็นต้นมูลนิธิบูรณะนิเวศ ได้รวบรวมข้อมูลอันตรายจากสารพิษเหล่านี้ ในความ เรื่อง “PM 2.5 กับอุตสาหกรรม ตอนที่ 3: สารมลพิษทางอากาศกับผลกระทบแสนอันตราย”