แท็ก: BangkokPitch

กรุงเทพฯ กำลังเข้าสู่ยุคที่ “ภัยพิบัติ” กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน คำถามสำคัญจึงไม่ใช่แค่ว่า “กรุงเทพฯ จะรับมือวิกฤตแต่ละครั้งอย่างไร?” แต่คือ “เราจะสร้างระบบเมืองที่มองเห็น เตือนภัย ป้องกัน และดูแลคนได้ก่อนเกิดวิกฤตอย่างไร?”

กรุงเทพฯ ไม่ได้มีแค่ตึก ถนน ห้าง และระบบขนส่ง แต่ประกอบขึ้นจาก “ย่าน” จำนวนมาก แต่คำถามสำคัญคือ เมืองนี้ถูกออกแบบมาเพื่อใคร? และเศรษฐกิจของเมืองยังเปิดโอกาสให้คนตัวเล็กอยู่รอดได้จริงหรือไม่?

กรุงเทพฯ มีพื้นที่มากมาย มีโรงเรียน ห้องสมุด ศูนย์เยาวชน สวน ตลาด ทางเท้า วัด ชุมชน และพื้นที่สาธารณะอยู่ทั่วเมือง แต่ทำไมพื้นที่เหล่านี้ยังไม่กลายเป็น “โอกาสการเรียนร

กรุงเทพฯ ไม่ได้ขาดพื้นที่ แต่มีพื้นที่จำนวนมากที่ยัง “ว่างเปล่า” “รกร้าง” หรือ “ถูกใช้ไม่เต็มศักยภาพ” ในขณะเดียวกัน เมืองกำลังร้อนขึ้น และหลายชุมชนยังขาดพื้นที่สีเขียวใกล้บ้าน

เด็กและเยาวชนไม่ได้ต้องการแค่โรงเรียนที่สอนหนังสือเก่ง แต่ต้องการโรงเรียนที่มองเห็นความทุกข์ ฟังอย่างเข้าใจ และมีระบบช่วยเหลือก่อนที่ปัญหาจะรุนแรง วันนี้ สุขภาพจิตของนักเรียนจึงไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของเด็กคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นเรื่องของโรงเรียน ครอบครัว เมือง และระบบนโยบายสาธารณะทั้งหมด