
โครงสร้างของมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ สร้างความเหลื่อมล้ำและทำให้พนักงานมหาวิทยาลัยเผชิญกับความไม่มั่นคงในอาชีพ จากสัญญาจ้างระยะสั้นและการขาดอำนาจต่อรอง จึงมีการเสนอให้จัดตั้ง "สหภาพแรงงานการศึกษา" และผลักดัน "พ.ร.บ.พนักงานมหาวิทยาลัย" เพื่อสร้างมาตรฐานสวัสดิการขั้นพื้นฐานให้เท่าเทียมกันทั่วประเทศ

รัฐบาลไทยยังไม่ยอมลงนามในอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศฉบับที่ 87 และ 98 ด้วยเหตุผลของความมั่นคง และข้อกังวลของภาคเอกชน แม้ว่าขบวนการเเรงงานจะเคลื่อนไหวเรียกร้องมา 30 กว่าปี ส่งผลให้แรงงานในประเทศยังไม่ได้รับประกันสิทธิในการจัดตั้งสหภาพแรงงาน ต่อสู้เพื่อความเป็นธรรมในการจ้างงาน