บทความ
สุขภาพจิตในโรงเรียน จาก “พื้นที่ตั้งรับ” สู่ “ระบบดูแลใจเชิงป้องกัน”
เด็กและเยาวชนไม่ได้ต้องการแค่โรงเรียนที่สอนหนังสือเก่ง แต่ต้องการโรงเรียนที่มองเห็นความทุกข์ ฟังอย่างเข้าใจ และมีระบบช่วยเหลือก่อนที่ปัญหาจะรุนแรง วันนี้ สุขภาพจิตของนักเรียนจึงไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของเด็กคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นเรื่องของโรงเรียน ครอบครัว เมือง และระบบนโยบายสาธารณะทั้งหมด
ลงทุนกับคน-ชุมชน ต้นทุนสำคัญระบบสุขภาพจิต
จากกาสำรวจพบว่าระบบหรือสิ่งแวดล้อมที่ดีต่อใจในประเทศไทยมีอยู่แค่ในระดับส่วนบุคคลเท่านั้น แต่ในภาพใหญ่อย่างระดับชุมชนและสังคมยังคงน่าเป็นห่วง โจทย์ใหญ่สำคัญต่อจากนี้จึงเป็นการทำอย่างไรให้ชุมชนและพื้นที่ส่วนร่วมเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้ได้มากที่สุด
สุขภาพจิตไทยในทางสามแพร่ง: จากระบบรักษาความทุกข์ สู่การออกแบบสังคมที่ไม่ผลิตความทุกข์
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา “สุขภาพจิต” ได้ขยับจากเรื่องเฉพาะทางของระบบสาธารณสุขมาเป็นคำที่เราใช้ในชีวิตประจำวันมากขึ้น ผู้คนพูดถึงความเครียด ความซึมเศร้า ภาวะหมดไฟ ความเหงา ความโดดเดี่ยว และการดูแลใจตนเองมากขึ้นกว่าเดิม
