บทความ

ปี 68 เป็นอีกปีที่ประเทศไทยได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติอย่างทั่วถึง ตั้งแต่เหนือจรดใต้ จากสภาพอากาศแปรปรวน เนื่องมาจาก “โลกร้อน” อุณหภูมิเฉลี่ยสูงขึ้นทะลุ 1.5 องศา ทำให้ปรากฎการณ์ “ลานีญา” เริ่มรุนแรงและคาดการณ์ได้ยากขึ้น นับว่าเป็นสัญญาณเตือนอีกครั้งว่าจะรับมือกันอย่างไร

โลกกำลังเผชิญกับ "วิกฤตซ้อนวิกฤต" ความท้าทายการบริหารจัดการยุคโลกรวนและการเปลี่ยนแปลงทางภูมิรัฐศาสตร์ การแก้ปัญหาต้องการให้ทุกฝ่ายเข้ามามีส่วนร่วม เฉพาะภาคส่วนเดียวไม่อาจรับมือได้ การสร้างความเข้มแข็งระดับพื้นที่-เสริมพลังการมีส่วนร่วม มีความจำเป็นสำหรับรับมือและคลี่คลายสถานการณ์

โลกเข้าสู่ยุค “สุดขั้ว” แต่ระบบจัดการภัยพิบัติไทยยังเปราะบาง ถึงเวลาเลิกวิธีคิดแบบ “แยกส่วนทำ” แล้วนำ “ภัยพิบัติสุดขั้ว” เข้าไปอยู่ในหัวใจทุกภาคส่วน ทุกมิตินโยบาย พร้อมจัดตั้ง “หน่วยงานกลางเป็นเจ้าภาพ” ให้การบริหารจัดการมีความต่อเนื่อง เป็นอิสระ และครอบคลุมภัยพิบัติในทุกมิติอย่างแท้จริง

"Zero Waste" ยังไม่มีรัฐบาลชุดไหนประกาศเป็นนโยบายอย่างเป็นทางการ ที่แต่หน่วยงานภาครัฐ และภาคเอกชนหลายแห่งตั้งเป้าหมายขยะเป็นศูนย์ภายในปี 2573 ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญ จากมูลนิธิมือวิเศษ เสนอโมเดลพื้นที่จริงสร้างระบบเศรษฐกิจหมุนเวียน และตั้งศูนย์ข้อมูลขยะกลางเพื่อบริหารจัดการครบวงจร